خرید دستگاه اکسی تست (OXITEST)

دستگاه اکسی تست (OXITEST)

ساخت کمپانی VELP ایتالیا



سیستم اندازه گیری پایداری اکسایشی روغن جهت بررسی کیفی روغنها و چربیهای خوراکی:
در این روش برای ایجاد اکسایش در نمونه، روغن به طور همزمان در معرض دماهای بالا و جریانی از هوا قرار می گیرد (روش اکسیژن فعال، 98 تا 100 درجه سانتیگراد) که در صورت پایدار نبودن روغن در این دماها، محصولات اولیه و ثانویه اکسایشی نظیر آلدئید، پراکسید و مشتقات کتونی تولید مینماید که موجب طعم و بوی نامطلوب در روغن وهمچنین تسریع بیماری تصلب شرایین میگردند.
پایداری اکسایشی را می توان مقاومت روغنها و چربیها تحت شرایط تعریف شده و فساد ناشی از آن که باعث تولید طعم و بوی نامطلوب می شود تعریف کرد. به عبارت دیگر، پایداری اکسایشی عبارت از مدت زمان لازم برای رسیدن به نقطه ای است که در آن یکی از کمیتهای اکسایشی مانند عدد پراکسید یا عدد کربونیل پس از طی نمودن روند افزایشی خود، به طور ناگهانی افزایش می یابد. مدت زمان لازم برای رسیدن به این نقطه، دوره القاء (Induction period)خوانده می شود.


 

پارامترهای تسریع کننده:
به منظور تخمین پایداری اکسایشی یا حساسیت چربی در برابر اکسایش، نمونه تحت شرایط تسریع شده استاندارد قرار می گیرد و نقطه پایانی مناسبی برای تعیین میزان فساد اکسایشی انتخاب میشود. پارامترهای متعددی مانند دما (60 تا 140 درجه سانتیگراد) و فشار اکسیژن (3 تا 165 psi) و تکان دادن ظرف نمونه به منظور بالا بردن شدت واکنشهای مولکولها با هم مورد استفاده قرار می گیرند تا شرایط اکسایش روغن را تسریع کنند.
دما مهمترین عاملی است که باید برای ارزیابی اکسایش مورد توجه قرار گیرد، چون مکانیسم اکسایش با دما تغییر می کند و نیز هیدروپراکسیدهای لینولنات و لینولئات که به عنوان پیش سازهای مواد فرار هستند، در دماهای مختلف تجزیه می شوند؛ از طرفی میزان اکسایش به طور نمایی به دما وابسته است. عمر ماندگاری روغنهای خوراکی به صورت لگاریتمی با افزایش دما کاهش می یابد. سرعت اکسایش در دماهای معمولی مستقل از فشار اکسیژن است اما در دماهای بالاتر میزان اکسایش مستقل از دماست، چون با افزایش دما حلالیت اکسیژن کاهش می یابد و به عاملی محدود کننده تبدیل می شود. دماهای بالا که برای آزمونهای پایداری استفاده می شوند تا حد زیادی به ساختار نسبی اسیدهای چرب روغن بستگی دارند. برای روغنهای دارای اسیدهای چرب غیراشباع باید دماهای پایین تری مورد استفاده قرار گیرد. مهم است که در آزمونهای پایداری از چندین دمای مختلف استفاده شود، ضمن آن که این دماها ترجیحاً به شرایط نگهداری طبیعی نزدیک باشند. 

مجهز به دو محفظه ی تیتانیومی مجزا بطوریکه میتوان یک نمونه به طور همزمان دوبار تحت آزمایش قرار بگیرد یا اینکه 2 نمونه ی متفاوت به طور همزمان تحت شرایط یکسان آزمایش شوند .

 
 
 

 






 
 






 
   1396/8/20 11:34

خانه چاپ ارسال به دوستان نسخه متنی کوچک کردن متن بزرگ کردن متن دانلود خروجی پی دی اف خروجی میکروسافت ورد
0/10 (تعداد آرا 0 نفر )